زیر ِ بـــــارآن مے ایستَم
میگویَند مــُـــد است ایـن روزهـــآ
عشـــــق بازے زیر ِ بارآن
با اشکهاے ابـــــر ….
دل نِمے سوزانَم بَراے ابرے کہ اَز شِدت گِریــہ
بــہ هِقـــــ هـِــــق افتاده است
دِلَم بَراے خُـــــودَم مے سوزَد
که از فِشار دِلتَنگــــــے
خیلی وَقت است نَفَسَـــــم بُریده بُریده و بَند استـ
سرانگشتانم که میسوزد …
یعنی وقت ِنوشتن از تـــوست
بــیــــا در خـــیـــالــم
آرام بنشین …
مــــی خــواهـــم صــدای ِ نفس هــــایت را
بنویــــســـم..
"دوســـتــت دارم" را براي هر دويمان فرستادي !!
هم مــــن !!
هـــــم او !!!
خيـــانت مي كـــــردي يا عــدالــَت !!??
گفــــــــــتم دوستت دارم
گفت چند تا؟؟؟؟؟
دستامو بالا اوردم و همه ی انگشتامو نشونش دادم
اما اون به کف دستم که خالی بود نگاه کرد
تو از در می گوئی.
من از دیوار!
زمین و زمان را به هم می بافیم.
صد البته نمیگوئیم.
حرف دل را…
دو ساعت گذشته.
انگار نه انگار.
من میدانم.
تو نیز هم.
اما کسی را جرات پیش قدم شدن نیست.
راستی ...
چه زیبا چای مینوشی!
روزگاری خواهد رسید همچنان که در آغوش دیگری خفته ای ،
به یاد من ستاره ها را خواهی شمرد تا
آرام شوی . . .
دلت هوایم را خواهد کرد . . .
به یاد خواهی آورد با هم بودن هایمان را . . .
به یاد خواهی آورد خنده هایم را . . .
به باد خواهی آورد اشکهایم را . . .
به یاد خواهی آورد آغوشم را . . .
مطمئنم در آن لحظه در دلت میگویی : من آغوشت را میخواهم
خنده دار استـ نه ...؟؟!
که تو
هی مرا دور بزنـــی
و مـــــن
دلم را خــــوش کنـــم
به این که
در محاصره ی تواَم ...!
در آغوشـَـم گرفتند
تایید و تشویقــَـم کردند .. که آخــر فرامــ.ــوشت کــردم
دیگر تا ابـ.َـد بر لـَـبانم لبخنــدی تــَـصنعـی مهمـان است
اما بیــن ِ خــودمـان باشــد ، هنــوز تنهــ.ــا دلـبـَـرکــَـم تــ…ُــو هسـتــی
يـ ـآدت بآشه وقتے همه كـ ـس كسے ميشى
ـآون بعد تـ ـو بى كـ ـس ميشه
يـ ـآ برـآ كسے همه كـ ـس نشـ ـو يا اگه شدے
مرـآقب بى كسے هآش بآش
בیـگــر تنــــــــــ ـها نیستــَـ مــ..!!
مدتــ ے ستــ بـا تــــــــو…
בر خودمــ…
زنـבگـ ے میکنــُـ مــ….
قایقت می شوم
بادبانم باش
بگذار هرچه حرف پشت مان می زنند مردم
باد هوا شود
دورترمان کند !
مے نــِـــפּیسَم...،پآڪـــــ مے ڪــُـــنَم... !
مے نــِـــפּیسَم...،پآڪـــــ مے ڪــُـــنَم... !
امـــــلآیَم بـــَـב نیستـــــ !
از تِڪـــــرآر اسمَتـــــ لِذّتـــــ مے بَرم...
بَرآیَتـــــ مے نــِـــפּیسَم... בلـــــ تـــَــنگَم...
مے בآنَم ڪـــــﮧ نمےخــــפּآنے !
פּلـــــے...
مے בآنــَـــم ڪـــــﮧ مے בآنـــــے...
زندگی یعنی:
بخند هرچند که غمگینی،
ببخش هرچند که مسکینی،
فراموش کن هر چند که دلگیری.
اینگونه بودن زیباست هر چند که آسان نیست!
شب را دوستـــ ــ ـ دارم …!
چرا که در تاریکـــ ـی ..
چهره ها مشخــــــ ـص نیست !!
و هر لحظــــــــ ـه ..
این امیـــــ ـد ..
در درونــــــ ــم ریشه می زند …
که آمده ..
ولی من ندیده ام!
میخواہِم برایت تنہِایے را معنے کنم!
در ساحل ڪنار دریا ایستاده اے ,
ہِواے سرد ,
صداے موج
انتظار انتظار انتظار
... ... بہِ خودت مے آیے ,
یادت مے آید دیگر نہِ ڪسے است ڪہِ از پشت بغلت ڪند ,
نہِ دستے ڪہِ شانہِ ہِایت را بگیرد ,
نہِ صداے ڪہِ قشنگ تر از صداے دریا باشد
اسم این تنہِایے است
شیشه ای میشکند
یک نفر میپرسد
که چرا
شیشه شکست؟
یک نفر میگوید:
شاید این رفع بلاست
دیگری میپرسد
شیشه پنجره را باد شکست؟
دل من سخت شکست
هیچ کس هیچ نگفت
غصه ام را نشنید
از خودم میپرسم"
ارزش قلب من از شیشه پنجره هم کمتر بود.
